Romanticznô lëteratura

Hewò je dzél romanu, jaczi czëtô Gita – bòhatérka skeczu kabaretu Kùńda:gita

Mathew stojôł naprocëm ni. Òna łzawiącyma òczama pitała “czemù?”. Le jedurną òdpòwiescą béł smãtny jãk cëszë i pòcygający nos Mathewa, bò miôł sznëpã. Mathew smùknął kruz włosë Susan i chcôł cos rzec, le wtim, nôgle i niespòdzajno nie rzekł. Òdpòwiescą na niewërzekłé słowò bëło wërzekłé pëtanié:
-Mathew të swinio, jak të mógł?!
-Susan, to nie je tak jak mëszlisz. – rzeknał Mathew pò czim sprawdzył w szpéglu czë mô w se cos z chléwny chòwë, jak mëszlała Susan.
-Nie łżë të Cëgónie jeden! – dodała zdrzącë na jegò złoté órindżi i plakat dona Wasyla nad wërã i jedwabną kòszlã, w jaczi grôł latos na òżniwinach.
Òna mia to szczescé, że jak òn rzucôł przemòkłą kòszlã, tej òna jã złapa. Dobëła téż kòło w rzuce balotã, le na słup ju nie wlazła. Latos mëszli, żebë sã zapisac do grëpë, jakô mdze krącëc wińc.
A  wińc to chcôł terô Mathew bò czuł sã jignorowóny przez Susan, jakô wąchała kòszlã artistnégò starostë òżniwinów. Kù reszce rzekła:
-Jô wiém, że të môsz jiną Mathew.
-Në jo – rzekł Mathew. – doch w szafie jô móm pôrã, taczé wieselé na jedny kòszlë to bë sã cżłowiek ùtopił w ti mòklëznie.
-Nié Mathew! Të môsz jiną brutkã!
Mathew drist przëblëżił sã do ni i rzekł:
-Të wiész, że jô móm jiną. Mùlkù, jô ce wiedno kòchôł za twòjã spòstrzégawczosc.
Susan ùcekła bùten, bùten swòjégò żëcô, bùten snieniów, bùten Mathew, bùten chëczë. Òdemkła dwiérze, chtërné jak wiedno skrzipiałë, skôkającë na co drëgą trapã mëszlała, jak sã nie wërznąc, bò wërzniãcé na żëcowim zakrãce to ju bëło za wiele. Òdemkła pórtã, na jaczi bëła tôblëczka z òbrôzkã psã i nôdpisã “Dobiégóm do pórtë w 5 sekùńdów, a të?” Susan nie mëszlała, kùli ji to zajãło. Wié, że chto jiny tam terô pilëje. W dwiérzach stôł Mathew z mùnią nié baro ògarniãtégò mòpsa. Naprocëm Susan za to stanął piãkny, snôżo òblekłi, dobrze ùczosóny, z delikatnym ùsmiéwkã, na jegò szëje łiszczôł lińcuch, a cëgańskô ùroda òdmikała ji sërce, tak jak òn czãsto òdmikôł fùterôł òd akòrdionu. Trzimiącë w rãce darënk jaczi miôł rozpôlëc ji dëszã rzekł:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *