Skandaliczné słowa wòjewòdë – chto do tegò doprowadzył?

Przëbôcziwanié “etniczny miészëznie” ò lojalnoscë dlô państwa to je grzim. Ùznôwanié, że jak chtos nie je Pòlôch, tej ni mòże wespółtwòrzëc tegò państwa òbrôżô nié le nas, le téż pòkòlenia jaczé tu bëłë przed nama i na ten zdënk z Pòlską sã zgòdzëłë widzącë w ni mòżlëwòtã realizacje swòjëch célów. Mùszimë równak sprawdzëc, z czegò wëchôdają te òbskarżenia ò separatiznã.

To co w ti sprawie ceszi to fakt, że zôs wkół czegòs naszé strzodowiszcza sã zbrzątwiłë, gôdają jednym głosã. Më wszëtcë – pòlonocentricë, kaszëbòcentricë, z lewa i z prawa jesmë nerwés. Ale przënômni jesmë razã nerwés. Równak ta përzinka pòspólnotë chùtkò sã skùńczi i wnet wrócymë do swòjégò żëcô. I tu òstôwô pëtanié – nie mdzemë më sami prowadzëlë do taczich sytuacjów?

Separatizna, jakno zgrôw do òdłączeniô dzéla teritorium RP kòl nas nie jistnieje, a më dobrze rozmiejemë, czim sã różni dążenié do czëcô i deklarowaniô apartny nôrodnoscë òd chãcë zmianë òbëwatelstwa. Je tak równak wszãdze? Jak jô béł na pòtkanim wëszëznów Kaszëbskò-Pòmòrsczégò Zrzeszeniô to jô sã nie spòdzéwôł ùczëc chòc słowa ò Kaszëbsczi Jednoce. Jeżlë Zrzeszenié nawet na mejle nie òdpisywô tej pewno mają taką sztrategiã, że ùdôwają, że ti drëdżi nie jistnieją. Tak téż mòżna. Równak na tim pòtkanim jô czuł co sztót ò òrganizacje nôleżników kaszëbsczégò nôrodu. Słowa bëłë rzekłé w tonie epidemiologicznégò òstrzeżeniô. “Mùszimë ùstalëc ten himn, bò są strzód naju lëdze z Jednotë” – pò tim jô nie wiedzôł, czë sã móm schòwac, czë zacząc brónic. Je téż jeden wësok pòstawiony w sztrukturach Zrzeszeniô człowiek, jaczi czej widzy kògòs chto mô jiny pòzdrzatk rozmieje w towarzëstwie trzecëch òsobów rzucëc “witóm separatistów!” Jak mdze nót tej jô to ùjawniã. Terô w taczi sytuacje prosti lëdze (a jakbë nie wzérac za taczégò mùszi miec wòjewòdã) są pògùbiony. To ti separatiscë są czë jich ni ma?

Wôżny je jesz jeden wątk. Nie wôżné, czë kaszëbskòsc je w sërcu dzelonô z pòlskòscą, czë nié, czë sã je Kaszëbą dlô letników, czë dlô se – słowa wòjewòdë ùderziwają w nas wszëtczich. Je cos taczégò jak hònór. Chtos z bùtna gôdający nama, żebë më czasã nie próbòwelë czegòs zrobic, chtos chto żëje z naszich pòdatków gôdô, że më cos “dostôwómë” i żëjemë w jich łasce – òn plëgawi nasz hònór. Czemù do tegò doszło? Tu jô przëwòłóm ten sóm zjôzd wëszëznów Zrzeszeniô. Diskùsjô w sprawie kaszëbsczégò himnu sã przecygała, mùszôł ùstalëc, czë spiéwac w piesnie Derdowsczégò “pòlsô wiara/mòwa”, czë słowò “pòlskô” na “nasza” zamienic. Argùmeńt “mùszimë òstawic “pòlskô”, bò co na to we Warszawie rzeką?” klarëje wszëtkò. Më chcemë bëc jich kòlonią, më chcemë, żebë òni nama grozëlë pôlcã, a më mdzemë robic jak òni kôżą. Pòkąd më mdzemë tak na sprawã wzérac, ni mómë so co dzywic. Wòjewòda robi to, co më ùznôwómë za rolã Warszawë w naszim żëcym.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *